Van 2006 naar 2007

zondag 31 december 2006

Vorig jaar beleefde ik de jaarwisseling achter een bar in een kroegje waarin ik probeerde mijn ziel en zaligheid te leggen. Wat was dat genieten. En dan ergens in de ochtend plofte ik geradbraakt op een matras op de vloer van een studentenkamertje in Zwolle. In de kater die ik vervolgens wegsliep had ik natuurlijk geen benul van wat mij allemaal te wachten stond.

In januari ’06 kon ik, met de werkzaamheden in de kroeg ernaast, enkele dagen per week van het echte werk proeven op de redactie van een reismagazine. In Den Haag. Het internetredactiewerk bleek meer content management te zijn op een systeem uit 1995 en ik zat mijn uren daar weg te klikken op een trage computer.

Dat werd het dus niet en ik ging weer fulltime voor de kroeg. Lange tijd mijn alles, in die tijd, naast mijn vriendinnetje. Die vriendin, die ik een half jaar eerder had ontmoet, studeerde inmiddels stoer in Amsterdam en had, na een kort verblijf op een zolder in Haarlem, een kamer gevonden in Slotervaart. Bij een gezellige man in huis, die achteraf manisch depressieve trekjes ging vertonen en zich tegenover mannelijk bezoek agressief ging gedragen.

Ik nam de grote stap om een aanbod aan te nemen van een Italiaanse dame in Amsterdam die mij al eerder had geattendeerd op haar appartement. Ze ging zelf samenwonen en deed haar appartementje in de verhuur. Voor twee personen. In februari 2006 verhuisden we allebei richting Amsterdam en in maart sloot ik mijn studentenkamer voor het laatst achter mij dicht en in april was ik achter de bar in de kroeg vervangen door een ander.

Het was een enorm grote stap in mijn ogen. Want ik verliet Zwolle, waar ik tien jaar had rondgehangen, leuke dingen heb gedaan en veel mensen had leren kennen en schreef mij in bij de Gemeente Amsterdam. Het voelde in het begin zelfs een beetje op verraad.

Dat een appartementje met een slaapkamer en woonkamer met keuken niet geschikt is voor twee personen die er graag een hectische levenstijl op nahouden en ondertussen claimen de rust en orde zèlf te zijn, was al snel duidelijk. Dat er complete gezinnen in kunnen wonen, wordt in de buurt goed bewezen, maar dat zou ons ding niet zijn.

En daar zat ik in het voorjaar van 2006 werkloos te zijn. Heerlijk. Ik had geen zorgen en het leven leek één grote vakantie. Maar de weken trokken voorbij zonder dat er iets bijzonders was gebeurd en de financiën raakten op.

In mei solliciteerde ik op een vacature van internetredacteur. Plots stond ik vanaf juli iedere dag rond 7.00 uur ’s ochtends op om naar mijn werk te gaan en rond 18.00 uur thuis te zijn. Geloof me, zo’n wijziging in mijn levenshouding hakte er wel in!

Het was ook rond die tijd dat de verhuurder van het appartement waar we woonden andere plannen had voor haar huisje en ze verzocht ons vriendelijk eind september te verhuizen. Vind maar eens een leuk huurhuisje in Amsterdam, voor twee personen en onder duizend euro per maand. Tenzij je je officieel inschrijft bij woningverenigingen en veel geduld hebt, lukt zoiets. Ons lukte het maar niet.

Gelukkig deed mijn baas op mijn werk niet moeilijk om een werkgeversverklaring te ondertekenen waaruit bleek dat hij me nog wel een tijdje in dienst wil hebben, niet alleen als internetredacteur, maar ook als marketing medewerker. En daarmee kon ik naar de bank, gaf de bank mij een hypotheek en kon ik een huis kopen. Een huis kopen!

Had mij een jaar eerder, achter de bar van een kroegje in Zwolle, verteld dat ik een jaar later een huis ging kopen in Amsterdam en ik had je uitgelachen. Of naar de uitgang gewezen. Idioot! Drink niet zoveel!

Met bijna 30 levensjaren achter de kiezen liep ik in september met een makelaar door een groot vier-kamer-appartement in Amsterdam West. Lege ruimtes voor een mooie prijs, met een balkon van negen meter breed en uitzicht op water. Heel veel water. Ja, doe maar. Ik koop het.

Voor de tweede keer dat jaar verhuisden mijn vriendin en ik weer, maar nu naar ons eigen stekje. De eerste maand leefden we enkel in de slaapkamer van het huis. Daar lagen matrassen op de grond en stond er een bureau naast een enorme stapel kleding. De rest van het huis hadden we vakkundig gesloopt om er ongewenste muren te verwijderen, nieuwe vloeren te leggen en alles in vanille-kleur te verven.

Ik blijf het knap van mijn vriendin en mij vinden dat we dat overleefd hadden, want ondertussen leerde zij tentamens terwijl er muren gebroken werden op de gang en stond ik dagelijks vroeg op om ‘naar kantoor’ te gaan.

Het huis raakte steeds meer af. Langzamerhand leerden we de weg kennen in Ikea en ook veel bezorgers wisten ons nieuwe stekkie te vinden. Half december ging het laatste restje hypotheek op aan een gloednieuwe keuken mèt afwasmachine, die begin 2007 ingebouwd wordt.

En dan is het kasteeltje af en kan er voluit genoten worden. Dan mag het buiten ook wat langer licht blijven en kunnen we ons weer gaan richten op het genieten van het leven.

Dat is namelijk van 2007 mij gaat brengen. Het jaar kan nu niet meer stuk, want het begint direct met een reis naar Egypte. Voor wat rust en voor wat research voor een boek. Misschien dat ik daarna eindelijk eens de uitgeverij gerust kan stellen met (enigszins pogingen tot) nieuw werk.

Vervolgens voorspel ik dat januari een gure maand wordt voor iedereen in Nederland. Vanaf februari wordt het echt koud en wellicht kan er in die paar weken vorst in maart nog een Elfstedentocht gereden worden. Verhoog de dijken maar in april, want al die sneeuw die uiteindelijk toch viel in de Alpen, zoekt een weg naar de zee en je wil niet in het water staan op Koninginnedag.

Ook in 2007 zal de zomer vroeg beginnen en zitten we in juni weer lekker op de terrassen met een hittegolf. Boek een vlucht naar het buitenland in augustus, want gezelliger wordt het niet in die regen. En dan is het september en wordt het in oktober plots zó snel donker, dat je amper doorhebt dat Sinterklaas al in het land is en de winkelstraten versierd worden met kerstlichtjes.

En als je denkt: dat is herkenbaar! Dan heb je gelijk. Maar er zal in 2007 wel zeker iets veranderen. En dat ben jij.

Geniet daarvan! De beste wensen!

Labels: persoonlijk

Vacature van het jaar

dinsdag 26 december 2006

Wij zoeken met spoed voor het beheer van onze webservers een kettingrokende, atheistische, links denkende, niet al te autistische Linux freak. Geen snotapen die denken dat ze alles weten. Geen oudere lullo's, die alleen maar met hun pensioen bezig zijn. Geen stressbestendige duizendpoten, die geen 9-5 mentaliteit hebben en die aan een nieuwe uitdaging toe zijn. Geen mensen die denken dat het al voldoende is als ze maar hun best doen. Onze voorkeur gaat dan ook uit naar mannen zonder snorren! Liefst linksdenkend (dus geen PvdA'rs). Liefst atheistisch, maar moet in ieder geval zelfstandig kunnen denken. Geen figuren die het liefst een adviserende rol willen spelen.

http://www.nationalevacaturebank.nl/vac/...

BrightLive 06

zaterdag 2 december 2006

Vrijdagmiddag en -avond ben ik naar de eerste editie van BrightLive geweest, in de Gashouder in Amsterdam. Een echte cybernerd als ik moet natuurlijk altijd wel even goed kunnen rondkijken, snuffelen en spelen op een techlifestyle evenenent, zoals ze deze beursvloer van een moderne naam hadden voorzien.

BrightLive 06 werd georganiseerd door de uitgever van het techlifestyle blad Bright en als je dat ècht helemaal niet kent, moet je maar héél snel naar de bladenwinkel om zo'n exemplaar uit de schappen te rukken om er de komende week weer zoet mee te zijn. Dat is dreigende taal, weet u.

Het was de eerste keer dat de mensen van Bright, die al aardig veel lef hebben om zo'n specifiek special interest-blad in Nederland op de markt te brengen, zo'n evenement neerzetten en ik geef ze mijn complimenten. Bij de sort-of-silent disco kwam ik hoofdredacteur Erwin van der Zande tegen en hij vond het 'hilarisch! Ik had nooit verwacht dat het zo druk zou woren'.

Rond 20.00 uur waren er al 2600 bezoekers de ingang gepasseerd, meldde de organisatie trots op haar weblog, en toen ging het nog door tot 22.00 uur.

Zolang heb ik het niet uitgehouden, want na vier uurtjes had ik genoeg gezien. Positief gezien, dat wel. Mijn persoonlijke hoogtepuntjes op chronologische volgorde: de gratis shuttle service náár de Gashouder in een heuse nieuwe Audi TT (waaauw), de cell phone disco, de oplaasbare hotelkamer, de laserdisco, rijden op een Segway (eindelijk gedaan!), de gave boeken in de Coolcomputerboekenwinkel, de geintjes die Fleck.com uithaalde bij iedere exposant (je had er bij moeten zijn) en mijn ontdekking van een blad als Salt.

Het absolute hoogtepunt wilde ik eigenlijk wel direct kunnen kopen en meenemen: de radiografisch bestuurbare cavia!

Hier nog genoeg foto's!